تبلیغات
انجمن علمی مکانیک و مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه محقق اردبیل - تاریخچه و طرز استفاده ازتراکتور

الف) طبقه بندی بر اساس خاصیت کششی و خودرو بودن

 تراکتورهای چرخ دار :  متمایز ترین و پیشرفته ترین نوع ماشین به خصوص جهت مقاصد کشاورزی هستند . این تراکتورها سه چرخ یا چهار چرخ ساخته می شوند.انواع تراکتورهای چهار چرخ به قرار زیر است:

تراکتورهای چهار چرخ معمولی , تراکتورهای چهار چرخ محرک , تراکتورهای چهار چرخ متحرک محرک با چرخ های کوچک جلو  , تراکتورهای چهار چرخ محرک با چرخ های بزرگ و هم اندازه.

 

 

 تراکتورهای زنجیری :    طی سال های متمادی از تراکتورهای زنجیری به منظور کاهش فشار برروی خاک و بالا رفتن کشش در زمینهای نرم , که دارای مقاومت کمی هستند, استفاده شده اند . این تراکتورها همچنین در زمین های مرطوب و باتلاقی, یا در مناطقی که پایداری چرخ های تراکتور با اشکال روبرو می شود , مانند مناطق تپه ای با شیب های تند و زمین های ناهموار مورد استفاده قرار می گیرد.

گرچه استفاده از تراکتورهای زنجیری در کشاورزی محدود است , اما از این تراکتورها می توان به خوبی در موارد زیر استفاده کرد:

 

1- استفاده در باغات میوه و بیشه زارها

2- پاک کردن و احیای زمین

3- انجام عملیات حفاظتی خاک

4- ایجاد استخرهای ذخیره سازی آب در مزرعه

5- عملیات خاکبرداری و تسطیح زمین های زراعی به خصوص مزارع آبی

6- ایجاد نهرهای انتقال آب

7- به کار بردن زیر شکن ها و وسایل خاک ورزی عمیق

8- تعمیر جاده

 

ب) طبقه بندی بر اساس موارد استفاده

 

 تراکتور عمومی یا خدماتی:        کم و بیش مشابه یک تراکتور چهار چرخ متداول و معمولی است. در این تراکتورها ممکن است فاصله ی بین چرخ های جلو یا چرخ های عقب ثابت یا قابل تنظیم باشد.

 

 

 تراکتورهای همه کاره یا تراکتور ردیف کار : تراکتوری است که عملا برای انجام تمام کارهای مزرعه به انضمام عملیات کاشت و وجین و سله شکنی در مزارعی که اندازه ی آنها متوسط است طراحی شده است.

 

تراکتورهای پا بلند:  اکسل جلویی تراکتورهای پا بلند عریض و قابل تنظیم بوده و ارتفاع آن از سطح زمین زیاد است تا بتواند عملیات وجین و سله شکنی محصولات ردیفی پا بلند , مانند نیشکر را انجام دهد.

 

 تراکتورهای باغی:  در شرایطی که فاصله یبین درختان زیاد بوده و شاخه های درختان نیز بلند می باشند تقربا می توان از هر تراکتوری در باغ های میوه و بیشه زارها استفاده کرد. اما در صورتی که باغ های میوه , بیشه زارها و تاکستان ها از اهمیت بیشتری برخوردارند , بهتر است از تراکتورهای مخصوص که برای کار در این شرایط طراحی شده اند استفاده نمود. تراکتورهای باغی ممکن است از نوع چرخ دار یا زنجیری باشند.

 

 

تراکتورهای صنعتی  :ماشین هایی هستند در اندازه و انواع مختلف که برای کارهای مخصوص صنعتی و حمل وسائل سنگین در کارخانجات , فرودگاه ها و غیره ساخته شده اند. این تراکتورها را می توان به دستگاه های بالا بر, حفاری, بارکن مکانیکی و ضمائم مشابه که روی آنها سوار می شوند مجهز نمود. در بسیاری از مواقع می توان از بعضی تراکتورهای صنعتی در کارهای کساورزی نیز استفاده نمود.

 

 

تراکتورهای یونیور سال : که به واحد توان یا تراکتور مخصوص نیز معروف است به طریقی طراحی شده است که بتواند هم تولید توان نموده و هم انواع مختلفی از ماشین های برداشت سوار, از قبیل ماشین ذرت چین , ماشین برداشت علوفه ی سیلو کردنی , کمباین و ماشین دانه کن ذرت و بعضی وسائل مخصوص را قبول و حمل کند. این نوع تراکتور نه تنها دارای خصوصیت ماشین های خودرو است بلکه دارای مزایای اقتصادی یک واحد تولید توان چند منظوره نیز هست.

 

 

 تراکتورهای باغچه ای یا باغی کوچک :       که به آنها تراکتورهای شاسی کوتاه نیز گفته می شود , تراکتورهای چهار چرخ کوچکی هستند که توان آنها بین حدود 8 تا 25 است بخار است. این تراکتورها برای انجام بسیاری از کارهای باغات کوچک و باغچه ها از قبیل خاک برداری ,  حفر گودال  ,  برش چوب و غیره قابل استفاده هستند.

 

 تراکتورهای دو چرخ یا تیلر های موتوری : که به تراکتورهای دستی نیز معروف است, دارای دو چرخ محرک است که به وسیله ی دست حمایت و هدایت می شود.

 

ج) طبقه بندی بر اساس نوع شاسی یا قاب

 تراکتورهای با شاسی :  دارای یک قسمت حمایت کننده به نام شاسی یا قاب هستند .

 

تراکتورهای نیم شاسی : در تراکتورهای نیم شاسی دو تیرک یا محور طولی به دو طرف بدنه ی موتور ع محفظه ی کلاچ و یا محفظه ی جعبه دنده به وسیله ی پیچ و مهره متصل می شود.

 

 تراکتورهای بدون شاسی :    فاقد هر گونه حمایت کننده اضافه هستند . در این نوع بدنه ی تراکتور به صورت یکپارچه است.

قسمتهای اصلی تراکتور :

تراکتور های امروزی – از هر نوع که باشند – معمولا چند قسمت اصلی دارند که عبارت اند از :

1 – موتور : قدرت لازم را برای انجام کارهای مختلف تراکتور تولید می کند .

2- دستگاه انتقال قدرت : وظیفهء این دستگاه ، انتقال قدرت مکانیکی موتور به چرخهای محرک است . در طی این انتقال ، تغییرات لازم بر روی دور و گشتاور تولید شده موتور انجام  می شود . قسمتی از این دستگاه وظیفه دارد ، بخشی از قدرت موتور را برای به کار انداختن قطعات گردانده ی ادوات که از تراکتور نیرو می گیرد ، به محور گرداننده ای که در عقب تراکتور نصب شده است ، برساند .

3 – سیستم تعلیق ، چرخ ها و فرمان : تراکتور را روی زمین نگه می دارد و امکان حرکت راحت و هدایت تراکتور را میسر می سازد .

4 – سیستم هیدرولیک : بخشی از قدرت موتور به صورت هیدرو لیکی کاربرد دارد . سیستم هیدرولیک برای به کار انداختن جکها و قسمتهای هیدرولیکی تراکتور و ادوات طراحی می شود .

5 – تجهیزات مختلف : تراکتور های امروزی معمولا مجهز به اتاق ، سیستم گرمایشی ( برای ایجاد دمای مناسب ) ، شاسی ، قلابهای اتصال سریع و ... برای آسایش راننده و آسان شدن کار هستند .

در زیر به توضیحات کامل در مورد اجزای تراکتور می پردازیم :

موتور

بازدید های قبل از روشن کردن :

1-     وضعیت ظاهری تراکتور و لاستیکها و میزان باد چرخها را کنترل کنید .

2-      روغن موتور و آب رادیاتور را بررسی کنید .

3-     محل اتصال لوله های روغن ، آب و سوخت را بازدید کنید و در صورت وجود نشتی یا خرابی ، برای رفع عیب آن اقدام کنید .

4-    از وجود سوخت در مخزن مطمئن شوید و شیر زیر مخزن را باز نمایید .

5-      چنانچه در پیاله ی رسوب سوخت ، آب یا رسوباتی جمع شده است آن را تخلیه کنید

6-    باتری و اتصالات سیستم برقی را بازدید نمایید .

 

طرز روشن کردن موتور تراکتور :

1-     پس از استقرار کامل در صندلی ، ابتدا اهرم ترمز دستی را اگر در حالت ترمز نیست ، بکشید

2- اهرمهای تعویض دنده و محور انتقال نیرو و سیستم هیدرولیک را خلاص کنید .

3- دکمه خاموش کن را از وضعیت خاموش خارج کنید ( در تراکتورهایی که دکمه خاموش کن دارند )

4- اهرم گاز دستی را در وضعیت وسط قرار دهید .

5-  سوئیچ تراکتور را در وضعیت روشن قرار دهید و روشن شدن لامپهای هشدار دهنده را کنترل کنید .

6 - دکمه استارت را فشار دهید تا موتور روشن شود ( در تراکتورهایی که به جای دکمه استارت یا سوئیچ استارت زده می شود ، سوئیچ را در وضعیت استارت قرار داده ، موتور را روشن نمایید )

7-  چنانچه موتور روشن نشد 3 تا 4 بار استارت زدن را به مدت 15-10 دقیقه تکرار کنید . اگر موتور روشن نشد یک ربع ساعت صبر نمایید و مجددا اقدام به استارت زدن  کنید . چنانچه باز هم روشن نشد از متخصص مرتبط برای بازدید و رفع عیب آن کمک بگیرید .

 

تذکر :

تراکتورهایی که شمع گرمکن دارند ، معمولا به جای دکمه ی استارت ، دارای سوئیچ چند وضعیتی هستند . در این تراکتور ها چنانچه سوئیچ را قبل از قرار دادن در وضعیت استارت 20 – 15 ثانیه در وضعیت شمع گرمکن قرار دهید ، موتور در هوای سرد زودتر روشن خواهد شد .

1-  پس از روشن کردن موتور ، دکمه استارت را رها کنید .

2-   به چراغ های هشدار دهنده ، به خصوص چراغ روغن و مولد برق توجه کنید که به موقع خاموش شوند .

3-   صبر کنید تا موتور گرم شود .

حرکت تراکتور :

پس از گرم شدن موتور تراکتور و اطمینان کامل از درست کار کردن موتور و سیستمهای آن می توانید حرکت با تراکتور را با رعایت قوانین رانندگی به شرج زیر آغاز کنید .

1- قبل از حرکت مطمئن شوید در اطراف تراکتور چیزی که مانع حرکت شود وجود ندارد .

2- پدال کلاچ را فشار دهید .

3- اهرمهای تعویض دنده را در وضعیت دلخواه درگیر کنید .

4- با در نظر گرفتن مسیر حرکت چراغ راهنما را روشن و ترمز دستی را آزاد کنید .

5- با رها کردن آهسته ی پدال کلاچ و همزمان وارد آوردن فشار بر پدال گاز و کنترل صحیح فرمان حرکت کنید .

6- برای تعویض دنده ، پدال کلاچ را فشار داده ، اهرم دنده را از وضعیت قبلی خارج کنید و بلافاصله با انتخاب دهنده مناسب و تنظیم گاز موتور ، اهرم دنده را در وضعیت مورد نظر قرار دهید . پدال کلاچ را به آرامی رها  کنید و به حرکت ادامه دهید .

متوقف کردن تراکتور و خاموش کردن آن :

جهت متوقف کردن تراکتور رعایت نکات زیر ضروری است :

1-  محل توقف را قبلا تعیین کرده .

2-  چراغ راهنما را روشن کنید .

3- با کم کردن دور موتور با پدال گاز ، پدال کلاچ را فشار داده و اهرم دنده را خلاص کنید و پدال کلاچ را رها نمایید .

4- با فشار دادن تدریجی پدال ترمز ، سرعت تراکتور را کاهش داده ، آن را متوقف کنید .

5-  ترمز دستی را بکشید و پدال ترمز را رها کنید کمی صبر نمایید تا موتور خنک شود

6-  پس از توقف کامل تراکتور و خنک شدن موتور ، می توانید اقدام به خاموش کردن موتور کنید .

7- سوخت موتور را با اهرم گاز دستی کم کنید

8- در تراکتور هایی که دکه خاموش کن دارند ، دکمه ی خاموش کن را بکشید تا موتور خاموش شود .

9- پس از خاموش کردن موتور ، سوئیچ را بیرون بیاورید .

هدایت مستقیم تراکتور  :

 حرکت مستقیم تراکتور در عملیات کشاورزی بسیار مهم است ، از این رو راننده باید مهارت کامل را برای این کار داشته باشد . به این منظور باید به روش زیر عمل کرد :

1-  تراکتور را در ابتدای مسیر قرار می دهیم .

2-  یک نقطه را در کنار اگزوز یا هواکش تراکتور با یک نقطه در انتهای زمین در نظر می گیریم .

3- با ثابت نگه داشتن محل چشم راننده در امتداد دو نقطه ی فوق و کنترل فرمان ، تراکتور را در این مسیر مستقیم حرکت می دهیم .

اجزای سیستم انتقال قدرت و وظایف آنها :

1 – کلاچ : یک وسیله ی انتقال قدرت است ، که امکان قطع و وصل قدرت بین موتور و جعبه دنده را به دلخواه  راننده میسر می سازد . تراکتور شاید کلاچهای متعددی داشته باشد . کلاچی که بین موتور و جعبه دنده است ( کلاچ اصلی ) نامیده می شود . معمولا در تراکتورها کلاچ از نوع یک مرحله ای  است و در سمت چپ راننده قرار دارد .

برای کنترل کلاچ معمولا از نیروی پا استفاده می شود برای این کار پدال کلاچ را باید با پا فشرد . در بعضی از تراکتور های پر قدرت برای این کار باد کمپرسور با نیروی هیدرولیک نیز استفاده می شود . گرفتن کلاچ ( فشردن پدال کلاچ ) باید سریع ولی آزاد کردن آن باید به آرامی صورت گیرد .

2- جعبه دنده : دستگاهی است که تغییر سرعت یا گشتاور را متناسب با شرایط کار برای راننده میسر می کند . علاوه بر این می توان از جعبه دنده برای تغییر جهت حرکــت ( دنده مستقیم یا معکوس ) و یا قطع انتقـــــال قدرت برای زمانی طولانی اســــتفاده کرد ( حالت خاص ) . این دستگاه مجموعه ای از دنده های مختلف است که به ترتیب معین در کنار هم قرار می گیرند . برای انجام کارهای مختلف باید با استفاده از اهرم تعویض دنده تراکتور را در دنده یا وضعیت مناسب قرار داد .

3- جعبه دنده کمک : جعبه دنده اصلی به همراه کاهش سرعت ، گشتاور موتور را افزایش می دهد ،  حال اگر لازم باشد ، گشتاور موتور بیش از این اضافه شود از جعبه دنده کمک استفاده می کنند

اکثر تراکتور ها دارای جعبه دنده کمک هستند ، که قبل یا بعد از جعبه دنده اصلی قرار می گیرد . برای قرار دادن تراکتور در دنده ی کمک حتما باید تراکتور را متوقف کنید ، سپس با رعایت موارد دیگر تراکتور را در دنده کمک قرار دهید .

4- دیفرانسیل : دستگاهی است شامل مجموعه ای از چرخ دنده های مخروطی که قدرت موتور را از جعبه دنده گرفته ، بر روی چرخها تقسیم می کند .

وظایف دیفرانسیل عبارت است از :

1-  نیروی دورانی را که دریافت می کند ، با توجه به وضعیتی که چرخهای محرک دارند بین آنها تقسیم می کند .

2-  تغییر مسیر انتقال نیرو  به اندازه ی 90 درجه : موتور درتراکتور به صورت طولی قرار می گیرد ولی محور چرخها باید به طور عرضی دوران کند . تغییر مسیر بین محور موتور و محور چرخها را دیفرانسیل امکن پذیر می سازد .

3-  افزایش گشتاور چرخهای تراکتور : دیفرانسیل به علت داشتن دو چرخ دنده مخروطی ( شکل 3 و 4 ) با قطر های مختلف گشتاور چرخها را افزایش داده ، سرعت آنها را نسبت به سرعت

خروجی جعبه دنده ، کاهش می دهد .

4- دستگاه انتقال قدرت

موتور قدرت مکانیکی تولید می کند ، قسمتی از این قدرت به انرژِ الکتریکی و توان هیدرولیکی تبدیل شده ، د رتراکتور یا ادوات کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد . ولی قسمت اعظم آن به همان صورت مکانیکی منتقل می شود و توسط چرخها ، تراکتور را به حرکت در می آورند .

وظایف سیستم انتقال قدرت :

1- انتقال قدرت موتور به چرخها

2-  تغییر سرعت و گشتاور موتور

3- تغییر جهت حرکت

4-  قطع انتقال قدرت موتور به چرخها به طور موقت یا طولانی مدت

5-  تغییر دور چرخهای محرک نسبت به هم در حین دور زدن

5- سیستم تعلیق ، چرخ ها و فرمان

راننده از سیستم فرمان برای هدایت تراکتور در مسیر مستقیم ، گردش به چپ و راست و دور زدن استفاده می کند ، این کار با چرخاندن فرمان امکان پذیر است .

فرمان مکانیکی : اجزای سیستم فرمان مکانکی در شکل زیر مشخص شده است .

فرمان نیمه هیدرولیکی : در این سیستم نیروی هیدرولیکی ، نیروی دست راننده را برای چرخاندن فلکه فرمان تقویت می کند تا هدایت تراکتور راحت باشد . اگر در این نوع فرمان ، سیستم هیدرولیک فرمان از کار بیفتد ، تراکتور را هنوز می توان هدایت کرد .

فرمان تمام هیدرولیک : در این سیستم مبل فرمان ، جعبه فرمان ، میل گاردان حذف و اتصالهای مکانیکی به مقدار زیادی کم شده است .


http://psychedeliccont80.unblog.fr/
18 مرداد 96 10:15
I for all time emailed this web site post page to all
my associates, as if like to read it next my contacts will too.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر